Nieuwsbrief

De beste aanbiedingen en leukste vakantietips gratis in uw mailbox? Schrijf u nu in!

De provincie Carbonia Iglesias ligt in het zuidwesten van het eiland Sardinië, in een streek genaamd Sulcis Iglesiente.

Vakantie Sardinië - Carbonia Iglesias

   

Carbonia Iglesias: Een inleiding

De provincie Carbonia Iglesias ligt in het zuidwesten van het eiland Sardinië, in een streek genaamd Sulcis Iglesiente. Het zal u misschien niet verbazen dat deze provincie 2 hoofdsteden heeft, nl. Carbonia en Iglesias. Carbonia is gelegen in het zuiden van de provincie en werd pas opgericht in 1938, Iglesias ligt iets noordelijker op ca. 24 km van Carbonia. In 2013 telde de provincie ongeveer 127.958 inwoners.

Bekijk alle accommodaties in Carbonia Iglesias!

Een stukje geschiedenis

Carbonia is officieel ingewijd op 18 december 1938 door Benito Mussolini. Carbonia is het Italiaanse woord voor steenkool en de stad is dan ook gebouwd om in die tijd onderdak te bieden aan de mijnwerkers. De werkgelegenheid werd voornamelijk gecreëerd door de mijnen en toen in 1970 de mijnen werden gesloten, kampte de stad met hoge werkloosheid. De economie van de stad maakte daarop een wending naar de staalindustrie. Dat is waar de meeste inwoners nu werk in vinden, maar ook in de dienstverlenende sector. Iglesias was het middelpunt van de mijn regio waar lood, zink en zilver werd gewonnen. Tevens was de stad het middelpunt van de destillatie van zwavelzuur.

De provincie Carbonia Iglesias telt ook 2 eilanden: Het schiereiland Sant’ Antioco en Isola San Pietro. Ze worden ook wel de eilanden van Sulcis genoemd. Deze eilanden liggen direct voor de kust bij Carbonia Iglesias en u vindt hier prachtige grotten en rotsen die door de natuur (erosie) zijn ontstaan. Het schiereiland Sant’ Antioco heeft een oppervlakte van ongeveer 109 vierkante kilometer. Behalve  Sant’Antioco maakt ook het eilandje San Pietro met een oppervlakte van 51 vierkante kilometer deel uit van de  Archipel Sulcis. In Sant’ Antioco  wonen ongeveer 11000 inwoners en het is de thuisbasis van belangrijke musea en archeologische sites. Er zijn ook veel visactiviteiten die als een van de belangrijkste toeristische attracties worden gezien. 

             

Sant’Antioco is niet alleen de naam van het eiland maar ook van de grootste plaats op het eiland. U komt het stadje binnen direct als u van de brug afkomt. Sant Antioco is een populaire badplaats met een prachtig uitzicht op zee, mooie stranden en baaien. Het is met de auto dus goed te bereiken, vanaf Carbonia neemt het ongeveer 20 minuten in beslag via een brug die het eiland met Sardinië verbindt.  De tweede plaats op het eiland is Calasetta, ook een gezellig plaatsje van waaruit u naar Isola San Pietro kunt varen. De noordelijke kust van het eiland is helaas niet zo geschikt om te badderen maar het levert wel bijzonder schilderachtige plaatjes op. Het gebied is voornamelijk gewijd aan de landbouw en  heeft een aantal wijngaarden waar o.a. DOC wijnen worden geproduceerd (Denominazione di origine controllata).

Bekijk waarom Sant'Antioco zo prachtig is

Op pad in de provincie Carbonia Iglesias

De provincie biedt een aantal prachtige musea die de geschiedenis van de stad en de provincie goed in kaart brengen. Daarnaast zijn er nog andere leuke trips te maken. We hebben voor u een selectie gemaakt van bezienswaardigheden die u volgens ons niet mag missen!

• Museo del Carbone (het museum van de steenkool)    

Het Italiaanse middelpunt van koolstof mijnbouw is gelegen in 
Serbariu in Carbonia. Het museum opende in 2006 voor het eerst haar deuren nadat de mijn in 1964 werd gesloten en gerestaureerd. Het is nu een museum en een onderwijs centrum. U krijgt hier een goed inzicht in de koolindustrie, de mijn van Serbariu en de stad Carbonia zelf. Ook kunt u een kijkje nemen in de ondergrondse galerie waar werk gereedschap en machines te vinden zijn die gebruikt werden in de mijnbouw. Het museum is rolstoelvriendelijk. Kaartjes kunt u
kopen voor € 6,00. Voor meer informatie kunt u hier direct de website bezoeken.

• Museo dell’Arte Mineraria (het museum van de mijnbouw kunst)

Zoals eerder genoemd is de stad Iglesias een erg belangrijke mijnbouwstad, zeker als het gaat om lood, zink en zilver. De makers van het museum hebben geprobeerd om een zo goed mogelijk beeld te geven van de dagelijkse situatie waarin de mijnwerkers zich bevonden, door de omgeving na te maken met behulp van werktuigen, machines en laboratorium apparatuur. Voor meer informatie kunt u terecht op de website van het museum.

• Giardino Montano Linasia 

Wie van de natuur houdt raden wij aan een bezoek te brengen aan de botanische tuinen van Iglesias (San Benedetto) – il Giardino Montano Linasia. De tuin is opgericht in 1989 en heeft een oppervlakte van ongeveer 9000 vierkante meter. De tuin is ingedeeld in 4 gedeeltes: Een open gedeelte, een deel met alleen hout, eetbare vegetatie en een deel met een collectie endemische planten. Om het bezoek te vergemakkelijken zijn alle soorten planten en bloemen aangegeven met een informatiebordje. Dat is geen overbodige luxe aangezien het park nu over ongeveer 60 verschillende soorten endemische planten beschikt evenals 20 verschillende andere soorten.

• Gutturu Mannu

Een prachtig bos op de helling van het Basso Sulcis gebergte.
In 1975 is dit gebied deel geworden van het algemeen belang van de bevolking. De vallei dankt zijn naam aan de vorm, het is een grote canyon tussen 2 bergen die wordt onderbroken door de rivier de Gutturu Mannu. Het gehele gebied is ongeveer 4768 hectare groot en er zijn routes beschikbaar om met een cross auto door de blubber te rijden. Ook vindt u er een variatie aan verschillende bos-en boomsoorten, aangevuld met verschillende diersoorten en beekjes. Ideaal voor hiking en/of
mountainbike excursies, waarbij u kunt genieten van de flora en fauna. Onderweg vindt u zelfs picknick bankjes waar u even kunt uitrusten.

• Monte Sirai

Monte Sirai is een archeologisch gebied dat ligt op een vulkanisch plateau, een paar kilometer van de stad Carbonia vandaan. Op de top van de berg stonden huizen en openbare gebouwen waaronder de tempel van Astarte en de begraafplaats, Necropolis. Rond 520 voor Christus is de stad volledig neergehaald door de Carthagers en vond er een rekolonisatie plaats. De Monte Sirai geeft een beeld van de Fenicische en Punische beschaving.

• Domus de Janas di Monte Crobu 

De Domus de Janas, Sardijns voor  ‘het huis van de feeën’ of ‘huis van de heksen’ zijn prehistorische graftombes die her en der zijn gevonden in Sardinië. Deze graftombes bestaan uit verschillende kamers gegraven door de Ozieri en Beaker culturen. De vorm van de grotten varieert van een ronde hut tot een met een spits of driehoekig plafond. De muren zijn vaak gedecoreerd met reliëf. Het stoffelijk overschot werd beschilderd met rood oker, net als de muren, waarna ze begraven werden met hun persoonlijke eigendommen. Volgens een Italiaanse archeoloog werden ze begraven onder weekdieren en schelpen, anderen zeggen dat ze buiten de tombe werden neergelegd totdat er alleen een skelet over was. De Monte Crobu ligt aan de rand van Carbonia. 

• Chiesa di Santa Maria (Flumentepido)

De kerk van Santa Maria is een religieus gebouw dat is gebouwd op een kleine heuvel in de stad Flumentepido, behorend bij Carbonia. De kerk werd in Romaanse stijl gebouwd in de 11e eeuw. De kerk is onlangs gerestaureerd en is opgenomen in het aanbod tijdens het evenement “Monumenti Aperti. Dit evenement”(een soort open monumentendag) vindt sinds 1997 jaarlijks plaats op Sardinië gedurende 5 achtereenvolgende weekenden in mei.

• De lagune van Sant’ Antioco

Deze mooie lagune ligt vlakbij Sant’Antioco stad (u ziet het liggen als u het stadje nadert) en hier kunnen op korte afstand gedurende het hele jaar roze flamingo’s, reigers en andere watervogels worden geobserveerd. 

• Grotta di Su Mannau

De grotten van Su Mannau behoren tot de oudste van de wereld. Deze grotten liggen bij Fluminimaggiore. Vanuit Iglesias neemt u de SS126 naar Fluminimaggiore. Net voordat u het stadje bereikt vindt u de weg naar de grotten aan uw rechterhand. Het te bezoeken gedeelte (onder begeleiding van een gids) beslaat zo'n 500m en betreft het eerste gedeelte van de grot, ook wel genoemd de Archeologische Kamer. In vroegere tijden werd dit gebruikt als een ondergrondse tempel ter verheerlijk van het water. Er zijn op aanvraag ook speciale tours voor speleologen. 


 

 

Gastronomie
• Bottarga

Eten is in Italië een van de belangrijkste bezigheden volgens de bevolking. Als u zich bevindt aan de kust is vis uiteraard een belangrijk ingrediënt. Zo ook in Sardinië: Op het menu staat vaak veel klassieke vissoorten zoals tonijn, zwaardvis, mul, ansjovis, brasem en schelpdieren zoals mosselen. De specialiteit van Sardinië is Bottarga. De vis kuit van de harder wordt in zout geconserveerd en tussen houten planken
geperst om het vervolgens te laten drogen. Bottarga wordt vaak gegeten als antipasti, de vis wordt dan in dunne plakjes gesneden en het wordt vervolgens geserveerd op geroosterd brood met een beetje olijfolie. Daarnaast wordt het ook wel over de spaghetti geraspt. De echte bottarga di muggine wordt geproduceerd in Cabras (Oristano) maar op het schiereiland Sant’Antioco en Isola San Pietro waar een rijke tonijnvangst is, wordt het voornamelijk gemaakt van tonijn, de bottarga di tonno. De bottarga di muggine is aanzienlijk duurder dan de bottarga di tonno. U kunt bottarga ook in supermarkten vinden.

• Pecorino sardo

De pecorino kaas is erg geliefd in heel Italië. Het woord pecorino komt van het Italiaanse woord pecora wat schaap betekent. Er zijn verschillende regio’s bekend om de pecorino kaas, zo ook Sardinië met de pecorino sardo. Een bijzondere pecorino sardo is casu marzu, wat Sardijns is voor ‘rotte kaas’. Deze kaas heeft een extreme smaak en het wordt ook niet door iedereen gewaardeerd. In de Europese Unie is het zelfs verboden maar in Sardinië is de kaas nog gemakkelijk te verkrijgen. Smaakt dit naar meer? Lees ook onze blog ‘de kaaskoppen van Italië’.

• Malloreddus

Italianen kunnen niet zonder pasta en in elke regio vindt u wel
een ander typisch pastagerecht. De Malloreddus wordt ook wel de Sardijnse gnocchi genoemd. Het is pasta in haar meest klassieke vorm, ongeveer 2 centimeter lang, geribbeld en gemaakt van griesmeel en water. Verschillende sausen smaken er heel goed bij. Elk gebied heeft zijn eigen lokale specialiteit, in Sassari wordt de pasta cigiones of cicciones genoemd terwijl de Sardijnen in Nuoro cravaos zeggen. De pasta wordt tot op de dag van vandaag nog op ambachtelijke wijze gemaakt.
Bent u benieuwd hoe? Lees dan onze blog

• Culurzones

Een typisch gerecht voor de streek van Sulcis Iglesiente zijn Culurzones of Culurgiones. Het zijn een soort Sardijnse ravioli gemaakt van griesmeel en water en gevuld met verse ricotta kaas, eieren en saffraan. Soms wordt ook pecorino of spinazie toegevoegd. Na het koken worden de Colunzones geserveerd met verse tomatensaus, wat basilicum en geraspte pecorinokaas.

• Cascà

Ook Cascà is een lokaal gerecht uit Carloforte op Isola San Pietro. Cascà of ook wel Cashcà (met een h…) is van oorsprong een Arabisch gerecht, afgeleid van het Tunesische couscous. Oorspronkelijk werd de couscous gemengd met kikkererwten, kool of bloemkool. Later werden ook allerlei andere groenten van het seizoen toegevoegd zoals wortel, venkel, courgette en aubergine en diverse kruiden voor de smaak zoals koriander, kruidnagel, kaneel en steranijs. In Carloforte wordt het gerecht ook Tabarchino di cus cus genoemd. Elk jaar in april wordt in Carloforte een festival gehouden ter ere van dit typische gerecht.

Carloforte op San Pietro heeft trouwens nog een noemenswaardig
evenement, de Girotonno. Dit internationale evenement dat
plaatsvindt in mei/juni staat in het teken van de Tonijn en kent allerlei activiteiten op het gebied van kunst, cultuur, muziek en gastronomie. Centraal staat een culinaire wedstrijd waaraan gerenommeerde koks uit diverse landen deelnemen (in 2014 gewonnen door Frankrijk).

Andere gebieden in Sardinië