Nieuwsbrief

De beste aanbiedingen en leukste vakantietips gratis in uw mailbox? Schrijf u nu in!

De provincie Medio Campidano ligt in het zuidwesten van het eiland. Het is de kleinste provincie van het eiland, dunbevolkt en heerlijk rustig. Het landschap is zeer afwisselend, mooie duin- en heuvellandschappen, laagvlaktes (de campidano) en het Monte Linas gebergte in het noorden.

Vakantie Sardinië - Medio Campidano

  

Algemene informatie

De provincie Medio Campidano (VS) vindt u aan de zuidwest kant van het eiland (grenzende aan Carbonia-Iglesias, Oristano en Cagliari) en ook deze provincie heeft 2 hoofdsteden namelijk Villacidro en Sanluri. In 2013 telde de provincie ongeveer 100.624 inwoners, het is een vrij kleine provincie van ongeveer 1.516 vierkante kilometer (dat is 6,3% van het grondgebied van Sardinië).  De provincie telt 28 gemeenten en het is de enige provincie van de in totaal 8 provincies die Sardinië telt, die nog steeds geen wapenschild heeft.

Een stukje geschiedenis

De provincie Medio Campidano is één van de 4 nieuw opgerichte provincies. In 2001 werd er een nieuwe verdeling gemaakt van het eiland Sardinië waardoor er 8 provincies ontstonden in plaats van 4. Officieel werd de wijziging echter pas sinds mei 2005 doorgevoerd toen de verkiezingen werden gehouden om alle bestuursraden te vernieuwen. Sinds de oudheid wonen er verschillende populaties in dit deel van het eiland doordat het deel rijk is aan onder andere koper, zilver en lood. Pas sinds de 19e eeuw heeft het gebied zich ontwikkeld op het gebied van mijnbouw, net als de provincie Carbonia Iglesias.

 

Vandaag de dag vindt u er nog steeds overblijfselen uit die tijd zoals bouwplaatsen, dorpen en gehuchten die het bewijs leveren van de industriële archeologie. Onder andere het complex van Su Nuraxi di Barumini wat door UNESCO is opgenomen op de lijst van Werelderfgoed mag u niet missen tijdens uw bezoek aan deze provincie.

Op pad in de provincie Medio Campidano

Dit gedeelte van Sardinië wordt ook wel la Provincia Verde, de groene provincie genoemd. De provincie is divers, eigenlijk is er van alles te vinden: Zee, bergen, bossen, vlakte en heuvels. De provincie heeft zijn eigen identiteit behouden en is minder bevolkt dan andere gebieden. Dat maakt het volgens de Italianen ook gezonder om te leven. De kuststreek wordt ook wel Costa Verde genoemd, vanwege de maquis waarmee de hellingen en heuvels naar zee toe worden bedekt.

Su Nuraxi di Barumini

Sardinië telt ongeveer 7000 Nuraghe plaatsen, verspreid over het eiland. De Nuraghe van Barumini behoren tot de belangrijkste en best bewaard gebleven Nuraghe en zijn daarom een bezoek absoluut waard. Ongeveer 3500 jaar geleden in de prehistorische tijd bouwden de antieken dit archeologische complex op de berg van Barumini. Su Nuraxi di Barumini staan sinds 1997 op de lijst van het Werelderfgoed van Unesco. Het bouwwerk bestaat uit een centrale toren met daarom 4 kleinere torens. Daaromheen is weer een soort dorp gebouwd bestaande uit diverse woningen en torens verbonden door nauwe straatjes. De centrale toren was ooit ca. 19m hoog en diende waarschijnlijk als verdedigingstoren. U kunt onder begeleiding van een gids (Engels, Italiaans sprekend) een kijkje nemen in de toren en tevens alle  overblijfselen bezichtigen, sommigen van wel 1000 jaar geleden.

Bekijk het snel via de video
 

Costa Verde

De Costa Verde, ook wel Marina di Arbus genoemd, is een kuststrook die zich uitstrekt over ongeveer 47 kilometer vanaf het noordelijke Capo della Frasca tot aan Capo Pecora. Dit gedeelte van Sardinië heeft werkelijk alles te bieden. Laat u verleiden door de mooiste stranden met kleine rotsachtige baaien, bergen, bossen en altijd groen struikgewas (maquis). Allerlei activiteiten zijn hier mogelijk zoals wandelen, fietsen, paardrijden, boottochten, duiken en surfen. De Costa Verde biedt prachtige, bijna sprookjesachtige stranden om te ontspannen en tot rust te komen in een prachtige natuur. Bezoek ze allemaal (sommige zijn wat moeilijk te bereiken) en kies uw favoriet. Marina di Arbus; Torre dei Corsari; Portu Maga; Capo Pecora; Scivu; Funtanazza; Pistis; Piscinas. Bij Pistis en vooral bij Piscinas treft u een fantastisch duinlandschap, met duinen van soms wel 60 meter hoog, gevormd door de zeewind. Deze duinen behoren tot de hoogste in Europa en doen enigszins denken aan de Sahara. Het duingebied is enkele kilometers groot en is ook prachtig om te wandelen. Misschien ziet u nog het Sardijnse hert, de Cervo Sardo die op de rand van dit gebied leeft.

 

Sa Spendula
Sa Spendula betekent letterlijk de waterval. De waterval is een bekende trekpleister voor Villacidro.  De waterval ontspringt uit de Coxinas rivier, die ongeveer 700 meter boven zeespiegel ligt en gaat tijdens zijn weg naar beneden door een lange, smalle kloof tussen de 2 bergen Margiani en Omo. Hij maakt ongeveer 3 sprongen, waarvan de laatste bijna 30 meter lang is. De beste periode om de waterval te bezoeken is tijdens het regenseizoen maar ook in de zomerperiode is een bezoek natuurlijk mogelijk.

De waterval maakt ook deel uit van de literaire geschiedenis van Sardinië, dankzij de schrijver Gabriele D’Annunzio. Tijdens zijn bezoek aan Villacidro schreef hij in 1882 een gedicht over de waterval en publiceerde dit in zijn boek Capitan Fracassa. De inhoud van het gedicht benadrukt de kracht en betovering van de waterval, u vindt het hele gedicht hieronder.

LA SPENDULA (G. D'Annunzio, 1882) 

Dense di celidonie e di spineti 
le rocce mi si drizzano davanti 
come uno strano popolo d'atleti 
pietrificato per virtù d'incanti. 
 
Sotto fremono al vento ampi mirteti 
selvaggi e gli oleandri fluttuanti, 
verde plebe di nani; giù pei greti 
van l'acque della Spendula croscianti. 
 
Sopra, il ciel grigio, eguale. A l'umidore
della pioggia un acredine di effluvi 
aspra esalano i timi e le mortelle. 
 
Ne la conca verdissima il pastore 
come fauno di bronzo, su 'l calcare, 
guarda immobile, avvolto in una pelle. 
 

Le acque di Sardara

Letterlijk vertaald: “de wateren van Sardara”. De thermen van Sardara behoren tot het meest beroemde kuuroord op Sardinië. 

Het complex is omgeven door groen in een groot park met mediterrane vegetatie. Het thermale water afkomstig uit een natuurlijke bron van regenwater, vele duizenden meters diep, heeft een temperatuur die varieert van 45 tot 60 graden Celsius. Het gemineraliseerde water bevat bicarbonaat-alkaline- natrium en is heilzaam bij de behandeling van o.a. huidziekten zoals cellulitis en acne. De aanwezigheid van een Nuraghe in het park wijst erop dat al in de 16e eeuw bc. gebruik werd gemaakt van het thermale water door het Nuraghe volk, bij het uitvoeren van rituelen. Rond de derde eeuw voor Christus bouwden de Romeinen hier baden genaamd Aquae Neapolitanae, vernoemd naar de restanten van de vlakbij gelegen Fenicische nederzetting Neapolis. Nadat het Christendom zijn intrede deed werd de voormalige heidense tempel van de antieke Thermen gewijd aan Santa Maria ad Aquas, vandaar ook de naam van de plaats vlakbij Sardara waar de Thermen zijn gevestigd. (Sardara, Località Santa Maria Aquas). Er worden verschillende behandelingen aangeboden zoals schoonheidsbehandelingen, modderbaden, massages en verschillende therapieën. Een solarium en fittnessruimte zijn ook aanwezig. Kortom een aanrader voor de echte spa genieter!

Sardegna in miniatura

U hoeft niet veel Italiaans te kunnen om deze titel enigszins thuis te brengen, dit is een park dat Sardinië in het klein in kaart brengt. Al lopend door het park komt u veel te weten over de natuur, de geschiedenis en de cultuur van Sardinië. U vindt er mini kopieën van de belangrijkste monumenten van Sardinië die tot in detail zijn nagemaakt. Er bevindt zich tevens een museum voor astronomie op het park en er kan ook een indruk worden opgedaan van de prehistorische Nuraghe leefstijl. Sardegna in Miniatura vindt u in Tuili. Voor meer informatie zoals openingstijden en prijzen kunt u de website bezoeken.

Gastronomie

Zoals overal op Sardinië kan ook hier genoten worden van tal van heerlijke lokale gerechten gebaseerd op traditionele recepten. Zoals de bekende Malloreddus (de Sardijnse pasta) en met ricotta gevulde ravioli die in heel Sardinië gegeten kunnen worden.  Deze pastasoorten hebben een ding gemeen. Het deeg wordt gemaakt van granen die veelal in Campidano worden geproduceerd. Medio Campidano is een vruchtbare streek en van oudsher de graanproducent van Sardinië.

Langs de kust staat uiteraard veel voedsel uit de zee op het menu waaronder verse vis, schelpdieren en kreeftachtigen. Deze worden gebakken, gegrild of verwerkt in rijke soepen. Meer naar het binnenland zijn er gerechten gebaseerd op groenten, kruiden en vlees. Gebruikte groenten zijn wilde asperges, artisjokken, cichorei, venkel en natuurlijk olijven. Vleesgerechten zijn gebaseerd op lam, wildzwijn, wild en gevogelte. Verschillende traditionele kazen staan ook op het menu.

Pane su civraxiu en su coccoi

Brood is altijd een essentieel product geweest op Sardinië. Het is niet alleen een belangrijk voedingsmiddel maar het speelt ook een rol bij bepaalde gebeurtenissen en activiteiten zoals traditionele feesten en familiegebeurtenissen. Sardinie kent veel verschillende soorten brood en elk streek heeft zijn eigen specialiteiten. Su civraxiu is een typisch sardijns brood afkomstig uit Sanluri, een van de hoofdsteden van Mediocampidano. Het brood wordt gemaakt van harde tarwegriesmeel en heeft een krokante, bruine korst en een zacht, lichtgeurende witte binnenkant. Het brood weegt meestal zo rond de 2 kg. Traditioneel wordt het brood met de hand gekneed en gebakken in de houtoven. Su Coccoi  is ook een typisch Sardijns brood gemaakt van hele fijne bloem en zuurdesem, het is smaakvol en krokant en wordt in sierlijke vormen gebakken. Dit zijn simpele vormen als het gaat om dagelijkse consumptie maar bij feestelijke gebeurtenissen worden er mooie vormen van gemaakt zoals bloemen, vlechten, sterren en zelfs hele kunstwerken.
 

Tappadas

Tot de typische gerechten van Campidano behoren ook de Tappadas ook genoemd Mungettas of Monachelle. Slakken dus. Slakken zijn heel gewild in Sardinië en worden gezien als delicatesse. In feite is het een traditioneel boerengerecht omdat slakken veel te vinden waren op het platteland. De slakken worden na uitgebreid weken en schoonmaken, gekookt met knoflook en kruiden en daarna besprenkeld met olijfolie en peterselie. 

Medio Campidano kent veel festivals die in het teken staan van etenswaren, deze festivals oftewel Sagre zijn een prima gelegenheid om kennis te maken met de typische lokale gerechten. We noemen er enkele op:

  • asperge festival / Sagra dell’asparago, Serrenti - April
  • kersen festival / Sagra delle Ciliegie, Villacidro - juni
  • geitenfestival / Sagra della Capra, Arbus - juli
  • honing festival / Sagra del Miele, Montevecchio - augustus
  • schapen festival / Sagra della Pecora, Pauli Arbarei - augustus
  • meloen festival / Mostra Melone, Lunamatrona – augustus
  • graan festival / Sagra del Grano, Sardara – september
  • groenten festival / Sagra dei Legumi, Las Plassas – oktober
  • saffraan festival / Sagra dello Zafferano, Turri – november  
  • Artisjok festival / Sagra del Carciofo, Samassi – november   

Andere gebieden in Sardinië